Uitzetting
Een harde realiteit van het bestaan van de Veste is dat iedereen zijn of haar Bijdrage moet leveren. Dit kan in de vorm van kennis of Dienst, en er zal altijd iemand moeten zijn die de aardappelen schilt. Maar er is een moment dat mensen te oud of te kreupel worden om te werken, en hun Bijdrage kleiner wordt dan hun Verbruik.
Drie maal per jaar, direct na elke dag van Entree, vindt een Uitzetting plaats. Kort van tevoren verschijnt er een lijst op het berichtenbord met de personen die worden geacht op de eerstvolgende Uitzetting de Veste te verlaten en de wildernis van Buiten in te trekken. Hen wordt toegestaan afscheid te nemen in de Veste en op de KinderPost, al wordt op de Kinderpost verteld dat zij naar het 'OuderenHuis' gaan om de Onschuld van de kinderen te bewaren. Dan vertrekken ze met een beetje proviand. Deze laatste Dienst wordt gezien als een groot offer en een eer, en de Families vinden het altijd een vreselijke tijd. Maar zo moet het om de Veste te laten overleven. Er kunnen ook spoeduitzettingen worden gedaan bij personen die Onwel zijn: ziek of te gewond om ooit nog beter te worden. Vaak mogen zij geen afscheid nemen bij de KinderPost en worden ze zo snel mogelijk Uitgezet. Dit is van de moeilijkste beslissingen die de Raad moet nemen.
